Infotheek

Ontwormen

Verschijnselen van wormen bij de hond of kat.

Veel honden met wormen hebben geen klinische klachten.
Als dieren klachten hebben door wormen, zijn het vaak chronische maagdarmklachten. Een niet ontwormd, jong dier met heel veel volwassen wormen in de darmen, kan een darmafsluiting krijgen. In het ergste geval kan een dier hieraan overlijden.

Hoe zorg ik dat mijn hond niet ziek wordt van wormen
  • Laat uw hond uit in een gebied waar de ontlasting opgeruimd wordt
  • Let op eten van rauw vlees, orgaanvlees, slakken of knaagdieren kan worminfectie geven
  • Ontworm uw hond regelmatig
Ontwormingsmiddelen

Er zijn pasta’s, tabletten en pipetten (druppel in de hals)
Let op dat het product geschikt is voor de leeftijd van de hond
Let op dat producten die tijdens de dracht worden gebruikt geschikt zijn hiervoor.
Sommige middelen werken ook tegen andere parasieten zoals vlooien, oormijt en lintwormen.

Ontwormen volwassen hond, ontwormen van een pup 

Pups worden standaard ontwormd op de leeftijd van 2 ,4 ,6, 8, 10 weken.  Ontworm de pup daarna maandelijks tot hij 6 maanden oud is. Zolang de pups nog bij hun moeder zijn, raden wij u aan om de teef en de contactdieren ook meteen te ontwormen om herbesmetting te voorkomen.  Vanaf de leeftijd van 6 maanden is ons advies elke 3 maanden te ontwormen.
Bij jachthonden, kennelhondenhonden die voor de jacht worden gebruikt of in een kennel leven of buiten leven leven is het raadzaam elke maand ontwormingsmiddelen te geven. Ook de meeste hartwormmiddelen dienen maandelijks te worden gegeven.

Ontwormen van uw kat of kitten
Kittens worden standaard ontwormd op de leeftijd van 3, 5 en 7 weken. Ontworm de kittens daarna maandelijks tot ze 6 maanden oud zijn. Zolang de kittens nog bij hun moeder zijn, raden wij u aan om de poes steeds tegelijk met de kittens te ontwormen.
Vanaf de leeftijd van 6 maanden is het raadzaam een dier 4 keer per jaar te ontwormen.

Hoe zorg ik dat mijn kat niet ziek wordt van wormen 
• Verwijder ontlasting uit de tuin en gooi het bij het restafval (niet in de groenbak, want dan komen de wormen via de compost weer terug in de tuin)
• Voorkom dat uw kat rauw vlees, orgaanvlees, slakken of knaagdieren eet
• Ontworm uw kat regelmatig

Bijwerking van ontwormingsmiddelen

Ontwormingsmedicijnen zijn over het algemeen veilig.
In sommige gevallen kunnen bijwerkingen optreden : braken, diarree, kwijlen niet willen eten, sloomheid, spiertrillingen en dronkenmansgang..
Lees altijd voor gebruik goed de bijsluiter (deze zijn ook altijd op het internet terug te vinden) en meld een bijwerking bij de daartoe bestemde instanties of bij uw dierenarts/dierenwinkel waar u het product gekocht heeft.
LET OP : Sommige Collies, Australian Cattle dogs of honden van verwante rassen zijn overgevoelig voor bepaalde ontwormingsmiddelen..

Juni de maand van het chippen

De maand juni staat helemaal in het teken van het chippen en registreren van uw huisdier. Sinds 2013 is in Nederland het chippen en registreren van honden verplicht. Echter voor katten is dit nog niet het geval. Toch willen wij graag erop wijzen dat het voor katten net zo belangrijk is en adviseren wij daarom ook katten te laten chippen. Dit het liefst voor de vakantie want juist in de vakantie periode raken veel huisdieren zoek. Daarom beiden wij in de maand juni het chippen aan voor €25,- euro in plaats van €35,- euro !



Schrokken en wat je er aan kunt doen

Wat is nu schrokken en waarom ontstaat het ?
Schrokken is het te gulzig en te snel willen eten. Als pups of kittens in een nest uit één bak gevoerd worden moeten ze snel zijn voordat broertjes of zusjes de bak voor hun neus leegeten. Dit gedrag is snel aangeleerd en weer moeilijk af te leren.

Wat zijn de nadelen van schrokken ?
Omdat de brokken vaak heel in de maag terecht komen is dit erg belastend voor de spijsvertering. Tijdens schrokken kan er ook lucht naar binnen gehapt worden, waardoor er winderigheid kan ontstaan. Schrokken kan bij honden ook leiden tot een maagtorsie. Hierbij draait de maag in de buikholte om zijn as, waardoor de aan- en afvoerweg wordt geblokkeerd terwijl de vertering doorgaat. Dit is een zeer pijnlijke en dodelijke aandoening.

Hoe kan je schrokken voorkomen ?
  • Laat uw dier op een rustige plek eten, waar deze zo min mogelijk gestoord kan worden door externe factoren of andere dieren.
  • Zorg ervoor dat pups en kittens niet uit één voerbak eten. Hiermee voorkomt u dat het dier op jonge leeftijd aangezet wordt tot snel eten.
  • Er bestaan speciale anti-schrokbakken die u bij één van onze dierenwinkels kunt kopen. Hiermee verkleint u het oppervlak en voorkomt u dat de hond of kat grote hoeveelheden voer in één keer naar binnen werkt.
  • U kunt ook het voer in een speciaal ontwikkeld speeltje zoals een Kong of een voerbal stoppen. Hierdoor is er geen grote hoeveelheid voer in één keer beschikbaar en moet het dier moeite doen om het te bemachtigen. Voor honden en katten is dit een leuke manier om met eten bezig te zijn.
  • Stem de grootte van de brok af op de grootte van uw hond of kat. Een grote hond die een te kleine brok krijgt, hoeft minder te kauwen wat schrokgedrag in de hand kan werken.
  • Verspreid of verstop de brokken door het huis of zelfs de tuin. Zo heeft de hond of kat een leuke bezigheid met het zoeken naar voedsel én kan hij niet schrokken.

Cryptochidie (binnenbal)

Wat is cryptorchidie ?
Cryptorchidie is de aandoening waarbij één of beide testikels van de hond of kat niet indalen tot in het scrotum (balzak). Andere benamingen zijn een niet-ingedaalde testikel of een binnenbal. De niet of niet voldoende ingedaalde testikel kan in de buik of in het lieskanaal achterblijven. In ongeveer 85-90% is er één testikel niet ingedaald, in de overige 10-15% zijn beide testikels niet in het scrotum aanwezig.

Wanneer spreken we van een binnenbal?
De testikels worden vlak bij de nieren gevormd. Vanuit daar dalen ze door de buik en het lieskanaal af naar het scrotum. Normaal zijn de beide testikels vrij snel na de geboorte van de pup of kitten in het zakje voelbaar (binnen 8 weken leeftijd). We spreken van cryptorchidie wanneer er bij de pup of kitten na 6 maanden leeftijd één of beide testikels niet in het scrotum aanwezig zijn.

Wat zijn de gevolgen van de cryptorchidie?
Bij het overgrote deel van de cryptorche dieren geeft de binnenbal geen klachten, maar het is niet geheel onschuldig.

  • Niet ingedaalde testikels zijn over het algemeen minder goed ontwikkeld en kleiner dan ingedaalde testikels. Het temperatuurverschil in het lieskanaal of in de buik, die hoger ligt dan in het scrotum, zorgt voor een remming in de spermaproduktie waardoor de niet-ingedaalde testikels meestal steriel zijn. Wanneer beide testikels niet ingedaald zijn, is de kans groot dat het dier geen nakomelingen kan maken (dit is overigens ook niet aan te raden gezien het erfelijke karakter van cryptorchidie).
  • De niet-ingedaalde testikels maken wel testosteron, het mannelijk geslachtshormoon. Door de hogere temperatuur in de buik of lieskanaal produceren ze soms zelfs meer testosteron waardoor hypersexueel gedrag kan optreden.
  • Er kan een testikeltorsie ontstaan wanneer de bal nog in de buik aanwezig is. Dit is een draaiing van de zaadstreng, waardoor o.a. de bloedtoevoer van de teelbal wordt afgesloten. Meer dan 30% van de testikeltorsies vindt plaats bij cryptorche testikels.
  • Een niet-ingedaalde testikel kan een tumor gaan vormen.

Hartruis bij uw huisdier

Tijdens elke checkup wordt meestal ook naar het hart van uw huisdier geluisterd. Hierbij kan het voorkomen dat we een hartruis constateren. Wat is dit? En wat moeten we hiermee doen?

Een hartruis is in feite een werveling in het bloed. Normaal stroomt het bloed mooi in een rechte lijn door de bloedvaten en het hart. Wanneer het hart een andere vorm heeft of een van de kleppen werkt niet goed, kan de bloedstroom verstoord worden.
Er zijn dus verschillende oorzaken van een hartruis. Deze kunnen we opsporen door middel van een echo van het hart. Een cardioloog zal dan het gehele hart beoordelen en zoeken naar het probleem.

Hartaandoeningen kunnen soms behandeld worden met medicatie die het hart ondersteunen bij het pompen, de bloeddruk wat verlagen en een overschot aan vocht afvoeren.

Voor meer interessante informatie van de Universiteit Utrecht, kunt u op deze twee links terecht:

  

Hyperthyreoïdie

Een van de ziekten die op latere leeftijd bij de kat kan voorkomen is een te hard werkende schildklier, oftewel, hyperthyreoïdie.

Symptomen
Typische klachten zijn veel eten en steeds vragen om eten maar toch afvallen, veel drinken en veel plassen, braken, onrustig, druk of zelfs agressief gedrag. De gemiddelde leeftijd waarop deze klachten zich voordoen is 13 jaar. Op onderstaande foto ziet u een typische magere kat die hyperthyreoïdie heeft.

Diagnose
Om de ziekte vast te stellen, combineren we de klachten met een bloedonderzoek. In het bloed zullen we het schildklierhormoon T4 bepalen. Als deze verhoogd is, is er hoogstwaarschijnlijk hyperthyreoïdie aanwezig. Soms is een vergrote schildklier ook te voelen in de hals.
Bovendien bestaat er een scan waarbij met behulp van radioactief jodium de overactieve schildklier in beeld kan worden gebracht.

Behandeling
In feite is er een tumor van de schildklier aanwezig, deze is vaak goedaardig. Er bestaan verschillende behandelingen en deze hangen af van de ernst van de klachten en de patiënt zelf. De schildklier kan worden bestraald, er is medicatie om de productie van het schildklierhormoon te dempen, de schildklier kan operatief verwijderd worden en/of er kan een jodiumarme voeding worden opgestart.


Bron: Advanced Veterinary Medical Imaging (www.avmi.net)

Grasaren

Wat zijn grasaren en waarom zijn ze zo vervelend ?
Als gras niet gemaaid wordt en op natuurlijke wijze tot bloei kan komen, zullen in de maanden juni, juli en augustus aren ontstaan. Omdat er aan een grasaar een scherpe punt zit met "weerhaakjes" kunnen ze het lichaam binnendringen en er niet meer uitkomen. Het lichaam ziet deze aren als lichaamsvreemd materiaal en waardoor er een ontsteking ontstaat. De verschijnselen die optreden kunnen sterk uiteenlopen. Dit is afhankelijk van de plaats waar de grasaar zich bevind en kan van "onschuldig" naar zeer ernstig verlopen. Deze aren kunnen blijven steken in het oor, in de neus, in de keel of tussen de tenen/in de zoolkussens. Een grasaar kan eenmaal in het lichaam zich gaan verplaatsen en kan zo terechtkomen bij bijvoorbeeld het trommelvlies, longen, hart, enz. Dit kan ernstige gevolgen hebben.

Wat kan je eraan doen ?
Voorkomen is beter dan genezen. Probeer zoveel mogelijk gebieden met wild groeiend gras te vermijden. Gras in bermen wordt ook niet altijd gemaaid waardoor het gras de kans krijgt om tot volle bloei te komen. Controleer na iedere wandeling je hond op grasaren. Voel met je handen over de vacht en controleer ook goed de voeten, oksels, neus, oren en goed tussen de teentjes voelen.

Houd ook het gedrag van uw hond goed in de gaten. Als je hond plotseling veel gaat niezen, hoesten of met zijn hoofd schudt, zou dit kunnen betekenen dat hij last heeft van een grasaar. Ook kan de hond veel gaan likken op één plek, bijvoorbeeld tussen de tenen of aan zijn staart, dan kan dat ook een indicatie zijn.


Is mijn huisdier te dik?//


Natuurlijk kijken we altijd naar het cijfer op de weegschaal, maar wist u ook dat het daarnaast heel belangrijk is om naar uw huisdier zelf te kijken en vooral te voelen?
Er bestaat een scoringssysteem waarin we dieren kunnen plaatsen, namelijk de Body Condition Score. Deze gaat van 1 tot 9, waarbij 1 zeer mager is en 9 obesitas betekent. Er wordt altijd gestreefd naar een score van 4-5, waarbij we net de wervelkolom en de ribben kunnen voelen.

Waarom is het zo belangrijk dat uw huisdier niet te dik wordt?
Net als bij mensen, is o.a. het risico op suikerziekte, gewrichtsproblemen en leververvetting hoog. Om dit te voorkomen, is het belangrijk om het gewicht in de gaten te houden.

Om te voorkomen dat uw dier een hollebollegijsje wordt en eventueel zelfs om uw dier te laten afvallen, moet de balans tussen beweging en voeding goed zijn. Laat uw hond minimaal 2x per dag uit gedurende minimaal 15 minuten, speel een aantal keer per dag minimaal 5-10 minuten met de kat en verdeel kleine porties voeding over de dag (het liefst 3-4x per dag voeren).
Daarnaast bestaan er speciale diëten die gebaseerd zijn op dieren met overgewicht. Vraag er naar in de dierenwinkel of neem contact op met ons!

Twijfelt u of uw dier te dik is? Kom langs op consult in één van onze inloopspreekuren en dan kan de arts uw dier volledig onderzoeken.

Lees ook het artikel van de Faculteit Diergeneeskunde Utrecht.



De ziekte van Cushing

Veel drinken en veel plassen. Dat zijn de symptomen die bij veel aandoeningen kunnen passen. Dan doen we meestal bloedonderzoek om wat aangrijpingspunten te hebben en gerichter te kunnen zoeken en eventueel meteen te behandelen.

Aanvullend op die klachten kunnen symptomen voorkomen zoals veel eten, een bolle buik, een steeds dunner wordende vacht en vermageren. Dan vermoeden we de ziekte van Cushing. Dit komt vooral bij honden voor (zie onderstaande foto).

Diagnose
Deze ziekte kunnen we vaststellen middels bloedonderzoek, urineonderzoek en beeldvorming (echo). Er wordt een te hoge waarde Cortisol gevonden in het bloed en de urine. Daarnaast worden door middel van echo de bijnieren beoordeeld.

Cortisol is het stresshormoon en wordt geproduceerd door de bijnier. Het is dus verhoogd bij momenten van stress en onrust en wanneer de hond de ziekte van Cushing heeft. Deze ziekte komt door langdurig gebruik van corticosteroïden, een tumor in de hersenen (hypofyse) of door een tumor in de bijnier. Dit onderscheid is belangrijk bij de juiste behandeling van de ziekte.

Behandeling
Ongeveer 85% van de gevallen heeft een tumor in de hersenen en deze vorm is te behandelen met een operatie of medicatie die de productie van cortisol zal verlagen. Na de start van de behandeling is het belangrijk om de cortisolwaarde goed in de gaten te houden, want een te lage waarde kan ook levensgevaarlijk zijn!
Wanneer de bijnieren afwijkend zijn en daardoor meer cortisol produceren, kan er chirurgisch worden ingegrepen. Deze beslissing moet altijd in overleg met de dierenarts en een correcte afweging van de voor- en nadelen van zo'n ingreep.



Krijg nou wat?! De poes heeft enorme borsten gekregen!


Het zou goed kunnen dat de kat het Dolly Parton Syndroom heeft, in medische termen fibroadenomateuze hyperplasie genoemd. Dit ontstaat wanneer de kat onder grote invloed staat van het hormoon progesteron. Het kan zowel bij de poes als de kater voorkomen.
Het hormoon progesteron is hoog wanneer een poes drachtig is, schijndrachtig is of de poezepil krijgt. Soms krijgen katers ook medicatie gebaseerd op dit hormoon. De melkklieren zullen dan enorm gaan zwellen.

>> Bij wie komt het syndroom het meeste voor?
We zien het het vaakst bij poezen die de poezepil krijgen. Daarnaast hebben poezen die vaak krols zijn, drachtig zijn of schijnzwanger zijn, een grotere kans op deze ziekte.

>> Wat zijn de symptomen?
Ten eerste zijn de melkklieren erg gezwollen. Dit is in een vroeg stadium nog niet pijnlijk, maar op de lange termijn bij ontsteking, zal het steeds pijnlijker worden. De kat zal dan ook wat lustelozer worden en soms ook koorts vertonen.



>> Hoe behandelen we dit?
De bron van de progesteron moet worden weggenomen. Dit betekent meestal dat de poezepil gestopt moet worden, de poes gesteriliseerd moet worden en/of erg aangetast melkklierweefsel verwijderd moet worden.

Heeft u vragen/opmerkingen over dit onderwerp? Neem dan even contact met ons op.


Kattenkrabziekte

Deze ziekte wordt veroorzaakt door een bacterie, namelijk Bartonella henselae. Het wordt overgedragen door een krab of beet van een kat. Katten dragen deze bacterie vaak bij zich door de besmetting van vlooien of vlooienpoep.

Wanneer katten zijn besmet met Bartonella, worden ze meestal niet ziek. Ze kunnen het zelfs 2 jaar bij zich dragen.
Katten die een lagere weerstand hebben, kunnen wel ziek worden en o.a. deze klachten kunnen ontstaan: koorts, opgezette lymfeknopen, tandvleesontsteking, oogontsteking, blaasontsteking, ontsteking thv de hartkleppen.
De hond en de mens zijn ook gevoelig voor deze bacterie en kunnen vergelijkbare klachten krijgen.

>> Hoe kunnen we deze ziekte opsporen?
Door middel van bloedtesten kunnen er antigenen en antistoffen worden opgespoord. Maar het is mogelijk dat een besmette kat toch negatief test.

>> Hoe wordt deze ziekte behandeld?
Een besmette kat met klachten kan worden behandeld met een langdurige antibioticakuur.

>> Hoe verklein ik het risico op een besmetting?
Belangrijk is om maandelijks te ontvlooien en een kat bij voorkeur binnen te houden. Ook moeten krabben en beten van katten worden voorkomen. Wanneer je toch gebeten of gekrabd bent, is het belangrijk om deze wonden meteen schoon te maken en te desinfecteren.

Wilt u meer informatie hierover? Neem even een kijkje op de website van het RIVM.
Of voor vragen met betrekking tot uw huisdier, kunt u uiteraard bij ons terecht.


Gebitsproblemen


Bij honden en katten komt tandplak en tandsteen helaas vaak voor. Met name kleine hondenrassen, zoals de Yorkshire Terriër of de Chihuahua, zijn snel de dupe van tandproblemen. Problemen met tanden en/of tandvlees kunt u onder andere herkennen aan de volgende 11 signalen:

1) Stank uit de bek
2) Tanden bedekt met tandsteen
3) Minder eetlust en/of gewichtsverlies
4) Loszittende tanden
5) Kwijlen
6) Pijnlijke reactie bij aanraking van de bek
7) Bloedingen in de mond
8 ) Veel drinken
9) Knarsetanden of klapperen met de tanden
10) Met de kop over de grond schuren
11) Klapperen met de oren

Verdenkt u 1 of meer signalen bij uw dier ? Kom dan langs bij één van onze locaties voor een gratis gebitscontrole!
Lees hier meer over een gebitsbehandeling.


Bron: gilbertsvillevet.com


Leishmania bij de hond


Leishmania is een parasiet (volledige naam: Leishmania infantum) die wordt overgedragen door zandvliegjes. Deze zandvliegjes komen alleen voor in gebieden waar de omgevingstemperatuur rond de 20 graden Celcius is (zie de figuur).
Het kan vaak maanden tot zelfs jaren duren voordat besmette honden klachten krijgen. Voorbeelden van klachten zijn vermageren, opgezette lymfeknopen, huiduitslag typisch op de oorschelpen, neus en buik, kale plekken, verdikking van de huid, verminderde eetlust.
Ook mensen kunnen Leishmania krijgen wanneer zij worden gebeten door zandvliegjes die de parasiet met zich meedragen.

Hoe sporen we deze ziekte op?
Door middel van bloedonderzoek kunnen we zien of het lichaam in contact is geweest met de parasiet. Maar het kan soms maanden duren voordat de antistoffen in het bloed te detecteren zijn.
Daarnaast is de parasiet onder de microscoop te zien. Dan moeten er biopten van bijv. lymfeknopen of beenmerg genomen worden.
Als laatste is de PCR test op lymfeknopen of beenmerg nog betrouwbaar om de ziekte op te sporen.

Is er een behandeling?
Wanneer er antistoffen ontdekt zijn in het bloed van uw hond, hoeft uw dier hier niet per se voor behandeld te worden. Het heeft vaak alleen zin als de hond klachten heeft.
Voor vragen of opmerkingen over de behandeling of over andere aspecten van deze ziekte, neem even contact met ons op.

Hoe voorkomen we besmetting?
Ten eerste kunnen de gebieden waar de zandvlieg het meest voorkomt, worden vermeden (zie de onderstaande kaart) en houdt de hond binnen tijdens zonsopgang en zonsondergang. Ook bestaan er middelen die de zandvliegjes bestrijden zoals de Scalibor band, Advantix en Vectra. Maak daarnaast gebruik van horren en/of een klamboe.

dr. Woof! Veterinaire Dienstverlening staat ingeschreven in het handelsregister van de Kamer van Koophandel onder nummer 54592992.
Ons BTW-nummer is NL.1804.388.27.B01
Creatie en realisatie door The MindOffice
Beoordeling van Dr. Woof op facebook.com: 4.4 uit 5 (59 beoordelingen)